Grudzień 12, 2007 at 12:51 pm (Wprowadzenie)

Nasza praca dotyczy rozwoju dziecka w różnych okresach życia. Znajdują się  tu informacje z zakresu rozwoju:

ruchowego, psychicznego, psychofizycznego, społeczno-emocjonalnego, mowy, zmysłów, uczuć, emocji. 

Z pewnością każdy znajdzie tu wiele ciekawych informacji.

 

                                                         dzieciaki.jpg

 

                                                       dzieciaki2.jpg

 

                                                        weekend1.jpg

Bezpośredni odnośnik Dodaj komentarz

GALERIA

Grudzień 5, 2007 at 12:46 pm (Galeria)

Bezpośredni odnośnik Dodaj komentarz

Rozwój psychofizyczny sześciolatka

Grudzień 5, 2007 at 12:29 pm (Rozwój psychofizyczny)

Rozwój społeczny i emocjonalny

· Podlega gwałtownym emocjom od entuzjazmu do agresji

· Chce być najlepszy, najszybszy, najsilniejszy, najmądrzejszy, ..naj..naj..

· W dobrym nastroju jest entuzjastyczny i pomocny

· Czasem oszukuje

· Jest bardzo czuły na krytykę

· Ma problem z przyznaniem się do winy

· Może mieć kłopot z współdziałaniem z rówieśnikami ze względu na potrzebę rywalizacji i zwyciężania

· Przyjaźni się głownie z osobami tej samej płci

· Ma najlepszego przyjaciela

· Ma trudność z zauważaniem potrzeb innych

· W tym wieku kontakty z mama bywają trudne

· Boi sie samotności, ciemności, duchów, burzy, ognia, itp.

Rozwój fizyczny i motoryczny

· Hałaśliwy

· Żywiołowy

· Pełen energii

· Sprawny fizycznie

· Lubi zabawy ruchowe, ale może się szybko męczyć

· Nie boi się ryzyka, kompletnie nie myśli o niebezpieczeństwie

· Ma czasem problemy z koordynacja ruchową (okres wzrostu)

· Bardzo go interesuje temat wypadających mleczaków- powód do dumy

· Dobrze rysuje i maluje, może mieć trudności z pisaniem

· Biega, skacze, wspina się,

· Jeździ na 2 kołowym rowerze

· Może jeździć na łyżwach, nartach, rolkach

· Rysuje koło , kwadrat, prostokąt, romb

Rozwój intelektualny

· Dobrze zapamiętuje wierszyki, piosenki

· Używa ok. 4 tys.słów

· Rozpoznaje i zapamiętuje dźwięki

· Rozróżnia prawą i lewą stronę

· Układa puzzle

· Podejmuje samodzielnie decyzje

· Rozumie pojęcie czasu, przestrzeni, koloru, liczb,

· Rozumie, ze rzecz widziana z daleka wydaje się mniejsza niż jest w rzeczywistości

· Rozumie różnicę pomiędzy czymś przypadkowym a zamierzonym

· Zna dni tygodnia, nazwy miesięcy, pory roku

· Potrafi się skupić na ok. 15 min.

· Nie ma rozdzielności uwagi

· Bawi się w zabawy z podziałem na role

· Interesuje się przyrodą i jej zjawiskami

· Swobodnie prowadzi rozmowy

· Próbuje uzasadniać swoje decyzje

Bezpośredni odnośnik Dodaj komentarz

Dzieci leworęczne

Grudzień 5, 2007 at 12:24 pm (Dzieci leworęczne)

Lateralizacja, to postępujący w trakcie rozwoju ruchowego proces, w wyniku którego kształtuje się przewaga jednej strony (ciała) nad drugą.
Lateralizację czynności nazywa się też „asymetrią funkcjonalną”. W odniesieniu do parzystych narządów ruchu i organów zmysłowych znajdujących się po prawej i lewej stronie ciała, przejawia się jako preferencja do używania określonej ręki, nogi, oka i ucha.

Wyróżnić można:
lateralizację jednorodną do której zaliczamy:
- lateralizację prawostronną – przejawia się dominacją prawej ręki, oka i nogi (świadczy o dominacji lewej półkuli mózgu). Występuje najczęściej u osób dorosłych, dlatego przyjmuje się ją za model idealny, do którego zmierza w swoim rozwoju każdy człowiek,
- lateralizację lewostronną – w wykonywaniu czynności dominuje lewa ręka, noga i lewe oko (co świadczy o dominującej roli prawej półkuli mózgu),
-lateralizację skrzyżowaną (niejednorodną) – polega ona na wyraźnej czynnościowej przewadze narządów ruchu i zmysłu, lecz nie po tej samej stronie, a po obu stronach ciała: można więc spotkać dzieci leworęczne, ale prawooczne i prawonożne. Wariantów tego typu lateralizacji jest kilka i jest to lateralizacja ustalona.
-lateralizację nie ustaloną czyli słabą – spotkać ją można gdy nie ma ustalonej dominacji poszczególnych narządów ruchu i zmysłu. Przejawia się oburęcznością, obuocznością i obunożnością
Pierwsze obawy dominacji ręki zaobserwować można już u niemowlęcia, począwszy od III kwartału pierwszego roku życia. U wielu dzieci około 4 r. ż przewaga jednej ręki nad drugą staje się wyraźna, a u większości maluchów zaczyna dominować ręka prawa. Zwykle na przełomie wieku przedszkolnego i szkolnego ustala się zwykle lateralizacja czynności ruchowych rąk, która ostatecznego kształtu nabiera w wieku 12- 14 lat. Są też dzieci u których dojrzewanie w zakresie lateralizacji czynności ruchowych jest zwolnione i nie kończy się w wieku szkolnym. Kiedy rodzice zauważą, że ich dziecko jest leworęczne, często reagują niepokojem i obawami. Najczęściej wynikają one z niepewności i niewiedzy (jeśli sami są praworęczni, lub byli przestawieni). Można spotkać się także z „dobrymi radami” i naciskami ze strony babć, cioć i dziadków, żeby dziecko przestawiać na prawą rękę.Faktycznie w codziennym życiu, gdzie większość ludzi jest praworęcznych, leworęczność czasami może sprawiać problem. U dziecka zaczynającego karierę szkolną wiąże się z pewnymi (łatwymi, ale wymagającymi cierpliwości) zabiegami, które mają na celu nauczyć dziecko prawidłowej postawy przy odrabianiu lekcji, odpowiedniego trzymaniu pióra, zeszytu. Maluch może mieć kłopoty z nauką pisania – tu także potrzebna jest wyrozumiałość i pomoc nauczycieli i rodziców.

Nigdy nie przeuczamy na prawą rękę dzieci:
- zlteralizowanych lewostronnie
- o wczesnej i silnej dominacji lewej ręki
- lewoocznych – dąży się do jednorodnej (po tej samej stronie ciała) lateralizacji oka i ręki
- upośledzonych umysłowo
- o małej sprawności ręki prawej
- akceptujących swoją leworęczność
- jąkających się
Podczas pierwszych lat nauki dzieci leworęczne często napotykają na swojej drodze szereg trudności, które mogą, ale nie muszą stać się przyczyną różnych niepowodzeń szkolnych. Jeśli dziecko jest wspierane przez bliskich, ma oparcie i znajdzie pomoc, ma szansę pokonać wszystkie przeciwności.Wiele problemów dzieci leworęcznych, spowodowanych jest samym faktem pisania lewą ręką – nasze pismo dostosowane jest do wymagań osób praworęcznych – zawsze trzeba pisać od lewej do prawej. A kierunkiem naturalnym dla dzieci leworęcznych jest od prawej ku lewej. Dlatego podczas nauki pisania preferencja ta, stale daje o sobie znać: dzieci bardzo często, rysują szlaczki od strony prawej ku lewej i piszą tak wyrazy (szczególnie przy literach drukowanych), kreślą tak figury geometryczne. Mogą tez w ten sposób odczytywać wyrazy, np.: „do” jako „od” i cyfry, np. 21 zamiast 12 – to znowu może w przyszłości powodować trudności w liczeniu. Posługują się tez pismem zwierciadlanym (wyglądającym jak lustrzane odbicie).

Inne trudności dzieci leworęcznych:
- w nauce czytania
- błędy takie jak: statyczne odwracanie liter (p-b, d-b)
- wolne tempo pisania, pozostawanie w tyle za innymi dziećmi
- niski poziom graficzny pisma
- problemy emocjonalne (rozczarowanie, zniechęcenia, żal, smutek) – są jakby konsekwencją niepowodzeń dziecka na polu naukowym
Bardzo ważne jest stworzenie odpowiedniej atmosfery wokół dziecka leworęcznego. Atmosfery akceptacji i zrozumienia ewentualnych trudności. Przed rodzicami leży także trudne zadanie zmotywowania dziecka do dodatkowej pracy – na ćwiczeniach rekompensacyjnych, czy dodatkowych w domu. Tylko wtedy niechęć dziecka do wszelkich zajęć graficznych może zostać przełamana.

www. babyboom.pl

Bezpośredni odnośnik Dodaj komentarz

Rozwój psychofizyczny pięciolatka

Listopad 28, 2007 at 12:22 pm (Rozwój psychofizyczny)

Rozwój społeczny i emocjonalny
• Stabilny emocjonalnie
• Przyjacielski
• Związany emocjonalnie z mamą
• Chętny do współpracy
• Posłuszny
• Samodzielnie wymyśla zabawy
• Chętnie bawi się z dziećmi
• Bywa nieśmiały
• Lubi się popisywać siłą, zręcznością
• Zaczyna się wstydzić „ nie patrzcie, kiedy się rozbieram”
• Lepiej panuje nad swoim zachowaniem
• Zależy mu na uznaniu dorosłych
• Pokazuje uczucia
• Stara się zrealizować cel, który sobie postawił, np.: zbudowanie wieży z klocków
• Lubi przebywać w domu
• Zadaje pytania na temat śmierci
• Dba o swoich przyjaciół
• Czasem krytykuje lub zawstydza inne dzieci, wytykając im błędy
• Rozumie dowcipy, lubi zabawiać dorosłych
• Chce być pomocny w domu


Rozwój fizyczny i motoryczny
• Może tracić pierwsze mleczaki
• Rozróżnia prawą i lewą stronę
• Pisze parę liter
• Rysuje postać człowieka
• Używa sztućców, kroi nożem
• Jest sprawny fizycznie
• Wiąże buty
• Tworzy rozbudowane budowle z klocków
• Potrafi się umyć, ubrać, zjeść, skorzystać z toalety samodzielnie
• Jeździ na 4 kołowym rowerze, czasem na 2 kołowym
• Umie wycinać nożyczkami po zaznaczonej linii
• Skacze na skakance
• Próbuje wykonywać skomplikowane ćwiczenia gimnastyczne, np. stawać na głowie
• Koloruje obrazki nie wychodząc za linię
• Skacze na jednej lub drugiej nodze naprzemiennie


Rozwój intelektualny
• Jego mowa jest płynna i poprawna
• Lubi argumentować używając słów: ponieważ; dlatego, że
• Zna dużo wyrazów
• Może czytać pojedyncze litery lub słowa
• Tworzy zdania złożone z 6-8 wyrazów
• Rozpoznaje podstawowe kolory
• Zapamiętuje adresy i numery telefonów
• Liczy do 10
• Rozumie znaczenie przeciwieństw i podobieństw
• Rozumie znaczenia następstwa czasu , np. dziś , jutro, rano, wieczorem
• Odróżnia fantazję od rzeczywistości
• Zapamiętuje opowiadane historie i chce żeby je kontynuować
• Tworzy własne opowiadania
• Umie pogrupować przedmioty, np. wg. wielkości
• Jego zabawy są coraz bardziej rozbudowane
• Potrafi napisać cyfry od 1 -5
• Potrafi napisać swoje imię


Sen
Pięciolatek przesypia 10-11 godzin w ciągu nocy. Lubi mieć czas w łóżku na pooglądanie książki. W piątym roku życia następuje nasilenie tzw. złych snów. Czasem dziecko boi się powtórnie zasnąć. Trzeba je wtedy otoczyć szczególną opieką.
http://www.babyboom.pl

Bezpośredni odnośnik Dodaj komentarz

Rozwój psychofizyczny czterolatka

Listopad 28, 2007 at 12:17 pm (Rozwój psychofizyczny)

Rozwój społeczny i emocjonalny
• Okres buntu i uporu
• Bije, kopie, ucieka
• W chwilach złości niszczy przedmioty
• Ma napady złości
• Może używać brzydkich wyrazów i niegrzecznie zwracać się do innych ludzi
• Przeciwstawia się poleceniom
• Przekracza wszelkie granice i łamie umowy
• Fantazjuje, ale nadal nie potrafi oddzielić rzeczywistości od imaginacji
• Zdarza się, że jest zbyt pewny siebie
• Uwielbia prowadzić dyskusje
• Potrafi być opiekuńczy i współczujący
• Bawi się w grupie
• Zaczyna się interesować różnicami płci.

Rozwój fizyczny i motoryczny
• W czasie jedzenia korzysta z widelca i noża (do przysuwania potraw, smarowania pieczywa a nie krojenia)
• Ubiera się i rozbiera przy niewielkiej pomocy z zewnątrz
• Samodzielnie korzysta z toalety
• Myje się, czyści samodzielnie zęby
• Polepsza się sprawność motoryczna, np.: narysowany człowiek ma ręce, nogi i głowę
• Skacze na 1 nodze
• Naśladuje rys. kwadratu
• Wspina się na drabiny
• Świetnie radzi sobie z 3 kołowym, rowerkiem
• Nakłada nakrętki na słoiki, butelki
• Układa puzzle do 10 kawałków
• Ubiera i rozbiera się samodzielnie

Rozwój intelektualny
• Zna około 1500 słów
• Ma jeszcze problem z używaniem zaimków, np.: mamo, czy mogę wyjść z ci państwo?
• Rozróżnia, gdzie jest : przód, tył, na górze , pod spodem
• Potrafi policzyc do czterech
• Może pisać pierwsze litery i np.: swoje imię
• Zaczyna rozumieć następstwo czasów, wie, że kiedy wstanie jest śniadanie , potem II śniadanie, obiad, itp.
• Pyta, co oznaczają różne słowa
• Chętnie słucha długich historii
• Rozumie niektóre przeciwieństwa, np. mały/duży
• Zna kilka kolorów
• Zadaje mnóstwo pytań
• Potrafi się bawić w jedna zabawę 10 -15 min.
• Rozpoznaje ok. 8 kolorów
• Powoli zaczyna rozumieć znaczenia
• Zna piosenki i wierszyki, czasem sam układa piosenki
• Rozróżnia czas
• Pamięta dużo imion, nazw
• Mowa jest zrozumiała
• Lubi się bawić w zabawy tematyczne, np. w sklep, wyścigi samochodowe, teatr

Sen
Czterolatek śpi około 10-12 godzin w ciągu nocy. W dzień śpi rzadko lub wcale.
Ponieważ jest to wiek uporu, kładzenie do łóżka czterolatka jest sztuka niełatwą.

http://www.babyboom.pl

Bezpośredni odnośnik Dodaj komentarz

Rozwój psychofizyczny trzylatka

Listopad 28, 2007 at 12:15 pm (Rozwój psychofizyczny)

Rozwój społeczny i emocjonalny

  • Bawi się z innymi dziećmi
  • Dzieli się z innymi
  • Jest nastawiony na współpracę
  • Zawiera przyjaźnie
  • Słucha i wykonuje polecenia
  • Lubi słuchać historii na swój temat
  • Upewnia się, czy jest kochany przez rodziców
  • Lubi zabawy w dom, rodzinę
  • Rozróżnia płcie
  • Potrafi opowiedzieć o problemie
  • Okazuje miłość bliskim
  • Boi się ciemności, samotności,
  • Czasami adoruje jednego z rodziców
  • Chętnie pomaga w domowych prostych czynnościach
  • Chętnie się wygłupia, chce rozśmieszać innych
  • Ma okresy płaczliwości i braku poczucia bezpieczeństwa, pojawiają się pytania typu „ kochasz mnie jeszcze?”

Rozwój fizyczny i motoryczny

  • Sam myje ząbki
  • Sam je
  • Samodzielnie myje ręce
  • Potrafi nalać napój z butelki, czy dzbanka
  • Potrafi korzystać z toalety, kontroluje swoje potrzeby fizjologiczne
  • Potrafi się ubrać i rozebrać (potrzebuje pomocy przy guzikach, zamkach błyskawicznych, itp.)
  • Wkłada buty
  • Rysuje kwadraty i koła
  • Zaczyna się posługiwać się nożyczkami
  • Chodzi na paluszkach
  • Skacze na 1 nodze
  • Przez chwilę stoi na jednej nodze
  • Bez problemu korzysta z urządzeń na placu zabaw
  • Sprawnie sobie radzi z omijaniem przeszkód na drodze, nawet kiedy biegnie
  • Kopie i rzuca piłkę
  • Jeździ na 3 kołowym rowerku

Rozwój intelektualny

· Sprawnie posługuje się mową

· Oscyluje pomiędzy światem rzeczywistym i nierzeczywistym

· Ma bogatą wyobraźnię. Może tworzyć, np.: niewidocznych przyjaciół

· Coraz więcej zapamiętuje

· Zaczyna dokonywać wyborów, w oparciu o przewidywanie konsekwencji , a nie o działanie

· Uczy się rozwiązywać problemy

· Chętnie słucha bajek, opowiadań

· Zna kilka wierszyków i piosenek

· Potrafi mówić krótkie zdania i prowadzić krótką rozmowę

· Czasem się zacina, jąka lub powtarza słowa (zwłaszcza w emocjonujących chwilach)

· Większość tego, co mówi jest zrozumiałe

· Rozróżnia, że coś jest takie same lub inne

· Zna imię swojego przyjaciela

· Nazywa podstawowe kolory

· Rozróżnia pojęcie teraźniejszości, przyszłości

· Układa proste puzzle

· Potrafi policzyć 2-3 rzeczy

· Potrafi powiedzieć , jak się nazywa i ile ma lat

 · Obserwuje

· W tym wieku fantazja miesza się z rzeczywistością i dziecko ma tendencje do nie rozróżniania tych dwóch obszarów

Sen
Większość dzieci rezygnuje z popołudniowych drzemek.
W tym wieku pojawia się lęk przed ciemnością, a bujna wyobraźnia powołuje „do życia” różne strachy.
http://www.babyboom.pl  

Bezpośredni odnośnik Dodaj komentarz

Dziecięca współpraca, czyli jak przebiega rozwój społeczno-emocjonalny

Listopad 21, 2007 at 1:04 pm (Rozwój spoleczno-emocjonalny)

Rozwój kontaktów społecznych przebiega u dziecka w ścisłym powiązaniu
z rozwojem jego życia uczuciowego. Już pierwsza odpowiedź mimiczna niemowlęcia na mimikę dorosłego jest wyrazem nawiązania kontaktu społecznego.

Kontakty małego dziecka z otoczeniem są niezbędnym warunkiem rozwoju jego uczuć, a rozwój życia uczuciowego stwarza potrzebę szukania dalszych kontaktów i umocnienia istniejących już więzi. Pozytywny kontakt z otoczeniem jest niezbędnym warunkiem prawidłowego rozwoju dziecka – i odwrotnie. Musimy także pamiętać, że w miarę rozwoju dzieci spędzają coraz więcej czasu z rówieśnikami i coraz mniej z dorosłymi, w tym także najbliższymi. O ile dziecko w okresie niemowlęcym spędza z innymi dziećmi do 10 % czasu, to przedszkolak spędza już prawie 60 %. Dotyczy to nie tylko aspektu ilościowego, ale także jakościowego.

Noworodek przychodzi na świat z pewnymi dobrze zorganizowanymi zachowaniami: patrzenie, ssanie i płacz – nie muszą być wywoływane przez odrębny, dający się zidentyfikować bodziec. Zachowania te dostarczają niemowlęciu sposobów zdobywania pożywienia oraz kontrolowania własnego środowiska. Można powiedzieć, że to początki „współpracy” maluszka z otoczeniem. Inne doskonalące się w trochę późniejszym okresie życia umiejętności, takie jak: sięganie, chwytanie i chodzenie, odgrywają również określona rolę w komunikacji społecznej, a z kolei zachowania emocjonalne, takie jak uśmiech i śmiech wzbogacają społeczny repertuar zachowań .
Pierwsze próby współpracy
Zainteresowanie innymi dziećmi pojawia się zaskakująco wcześnie – już kilkumiesięczne dzieci patrzą na inne niemowlęta, uśmiechają się do nich, wokalizują, dotykają ich. Jednak trudno jeszcze mówić to o współpracy jako takiej, gdyż zachowania tego rodzaju nie są zbyt częste i złożone, mają przy tym bardziej charakter tzw. koncentracji na obiekcie niż charakter kontaktu interpersonalnego. Kontakty te stają się w miarę upływu czasu coraz bardziej złożone a u ich podłoża leży odczuwanie przyjemności z powodu obecności rówieśników. Twój maluszek jeszcze nie podejmuje prób „typowego” współdziałania – to Ty musisz pokazać mu, że „razem”, można zrobić wiele, że działanie z druga osobą może przynieść wiele satysfakcji. Brzdąc nie rozumiejąc jeszcze słów, uczy się współdziałać z dorosłymi, dużo wcześniej zanim podejmie próby współpracy z innymi dziećmi To właśnie od Ciebie będzie się tej współpracy uczyć – zarówno w zabawie jak i w czynnościach dnia codziennego.
Wiek poniemowlęcy jest rozkwitem życia uczuciowego i ogromnej wrażliwości dziecka. O ile do tej pory kontakty społeczne były inicjowane głównie przez świat dorosłych (uśmiechy, branie na ręce, itp.), teraz dziecko już samo może podejmować inicjatywę: pierwsze uśmiecha się, podchodzi, „zaczepia”.
W tym okresie dziecko wchodzi po raz pierwszy w środowisko dziecięce – interesuje się dziećmi, szuka ich towarzystwa, zaczyna się uczyć współżycia i współdziałania w zabawie. Zabawa staje się dla niego równocześnie przyjemnością, rozrywką, nauką, pracą i jednym z najważniejszych czynników rozwoju.

Obserwując grupę bawiących się 2-3 laków, łatwo można zauważyć, że mimo iż dzieci bawią się „razem” – w jednej sali, piaskownicy, na jednym placu zabaw, to rzadko wchodzą ze sobą w interakcje. To całkiem naturalne, gdyż na początku 2 r. życia w pierwszych kontaktach dziecka z rówieśnikami przeważa nastawienie orientacyjno-badawcze – dziecko uczy się poznawać rówieśnika podobnie jak przedmioty: dotyka, pociąga, popycha. Te formy pozwalają zebrać pierwsze doświadczenia natury społecznej. Na porządku dziennym jest kłótnia o zabawki, wyrywanie ich sobie na silę – Twoja ingerencja w taki konflikt musi być „z głową”. Na nic nie zdadzą się kategoryczne zakazy ani groźby. Podejdź do małych buntowników i bardzo spokojnie spróbuj w krótkim komunikacie powiedzieć: „Nie zabieraj jej zabawki. Jej jest teraz przykro”, „A może pobawicie się w przedszkole i razem będziecie przedszkolankami”? W żadnym wypadku nie możesz sama zabierać jednemu dziecku zabawki i dawać drugiemu. To tylko utrwali złe postępowanie maluszka.
Mimo, że wzrasta ilość kontaktów interpersonalnych, życie emocjonalne jest jednak ciągle jeszcze dość prymitywne i cechuje je duża zmienność i gwałtowność. W wieku poniemowlęcym obserwujemy w zachowaniu się dzieci przejawy takich uczuć, jak: gniew, strach, radość, wstyd, niechęć, zazdrość. Krańcowo skrajne reakcje mogą występować bezpośrednio po sobie. Maluszek nie umie maskować i tłumić swoich przeżyć emocjonalnych, uzewnętrznia je natychmiast całym sobą. http://www.babyboom.pl

Bezpośredni odnośnik Dodaj komentarz

Rozwój psychiczny dziecka w 1 i 2 roku życia.

Listopad 21, 2007 at 12:59 pm (Rozwój psychiczny)

Kiedy pojawia się mały człowiek rodziców przepełnia cała gama różnych uczuć. Od radości i dumy przez ciekawość i niepokój, aż po lęk. Początkowo skoncentrowani są na tym, aby dziecko zjadło, miało sucho, spokojnie spało i nic go nie bolało. Jest to całkiem zrozumiałe. Zaspokojenie bardzo podstawowych potrzeb, tego na początku potrzebuje niemowlę.
Gdy rodzice nabiorą wprawy w ich zaspokajaniu, pojawia się ciekawość, kim też jest ten mały człowieczek ? Co przeżywa ? Czy coś rozumie ? O czym sobie myśli ? Ogólnie mówiąc rodziców zaczyna interesować „wnętrze” ich dziecka.

Od 6 do 24 miesiąca życia dziecko przechodzi proces oddzielania się od matki. Mamy wówczas do czynienia z jego „psychologicznymi narodzinami”. W miarę upływu czasu zaczyna ono funkcjonować jako coraz bardziej niezależna istota. !
.
Między 10 – 16 miesiącem dziecko intensywnie ćwiczy nowo nabyte umiejętności. Pozycja pionowa rozszerza horyzonty i pozwala na odkrywanie coraz to nowych obszarów. Chętnie spędza czas na zabawie, jednak, co jakiś czas potrzebuje kontaktu z matką, jest ona traktowana jak „baza wypadowa”.
Zabawy dotyczą głównie zbliżania się do matki i oddalania od niej, np. „a – kuku”, czy „złap mnie”.
Jest to okres, gdy dziecko, wierzy w swoje nieograniczone możliwości. Ponieważ nie potrafi przewidywać konsekwencji swoich działań, należy szczególnie na nie uważać.

W połowie drugiego roku życia dziecko dostrzega, że nie jest wszechmocne, że jest małą istotą w wielkim świecie. Takie odkrycie prowadzi do smutku i rozczarowań, zwiększa się wrażliwość dziecka na porażki. Zaczyna ono tęsknić do miłości matki – można powiedzieć, że chce ponownie bliskości. Ten etap rozwoju trwa od 16 do 24 miesiąca życia.
Dziecko może wtedy „śledzić” matkę, nie odstępować jej na krok, gdyż potrzebuje jej obecności.
Przeżywa konflikt między potrzebą bliskości a dystansu. Chce być zależne od matki i jednocześnie niezależne jako istota ludzka. Uczy się w tym czasie mówić „nie”. Uczy się też, że matka nie zawsze chce tego, co ono.
To trudny okres dla dziecka. Przeżywa wtedy swoistą huśtawkę uczuć od miłości do złości. Wszystke emocje dotyczą matki. Z czasem coraz lepiej sobie radzi z tymi zmianami, znajduje optymalny dystans, który zapewnia mu bezpieczeństwo i wolność.
Wyraża się to również w formie zabaw. Dziecko potrafi rozpocząć zabawę i kontynuować ją bez konieczności bliskiego kontaktu z matką. Pojawiają się tzw. „zabawy symboliczne”.
W tej fazie rozwoju pojawia się świadomość różnic seksualnych. Wzbogaca się i zmienia słownictwo, jakim się posługuje. Pojawiają się zaimki i pojecie „moje”.
http://www.babyboom.pl

Bezpośredni odnośnik Dodaj komentarz

Rozwój psychofizyczny dwulatka

Listopad 21, 2007 at 12:59 pm (Rozwój psychofizyczny)

Drugi rok życia to niezwykle interesujący, intensywny moment w rozwoju. To wiek skrajnych emocji i zdobywania nowych umiejętności. Pamiętaj, że każde dziecko rozwija się inaczej, więc wiadomości tu zawarte mają charakter wyłącznie informacyjny.

Rozwój społeczny i emocjonalny


• Bardzo silne jest przywiązany do opiekunów
• Okazuje uczucia, lubi się przytulać, pocieszyć
• Wstydzi się nieznajomych
• Wykonuje proste polecenia,
• Lubi zabawy tematyczne i naśladuje dorosłych,
• Nadal bawi się obok dzieci (ok.2,5 r. czasem włącza się do wspólnych zabaw z dziećmi)
• Zaczyna postrzegać swoją odrębność,
• Chce niezależności
• Dominują komunikaty – nie oraz moje
• Potrafi być mało elastyczny i uparty
• Pojawiają się skrajne reakcje =emocje poza kontrolą
• Jest zazdrosny o uwagę, pragnie być w jej centrum
• Ma kłopot z dzieleniem się, potrafi pożyczyć zabawkę dziecku, ale natychmiast żąda jej zwrotu,
• Nadal nie zdaje sobie sprawy z konsekwencji działań i nie potrafi ocenić ryzyka
• Pojawia się poczucie humoru
• Może się kontrolować przez chwilę w zamian za obietnicę nagrody, ew. kary,
• Ważne stają się rytuały,
• Chce samodzielnie wykonywać różne czynności, np.: założyć ubranko, odebrać telefon, samodzielnie jeść, itp.
• Rzuca i niszczy zabawki, kiedy się złości,
• W skrajnych emocjach może – drapać, uderzyć, uszczypnąć , ugryźć
• Bawi się samodzielnie przez kilka minut,
• Miewa koszmary senne
• Lubi być w centrum uwagi, wygłupiać się i rozśmieszać ewentualną „widownię”

Rozwój fizyczny i motoryczny


• Wzrost: ok.86 cm.
• Waga: ok.13 kg.
• Wchodzi i schodzi ze schodów
• Kopie i rzuca piłkę
• Skacze,
• Szybko biega
• Umie chodzić do tyłu
• Lepiej panuje nad swoją fizjologią
• Sporo dzieci uczy się w tym wieku korzystać z nocnika,
• Na 3 kołowym rowerku odpycha się nogami
• Trzyma i pije samodzielnie z kubeczka,
• Potrafi jeść łyżeczką
• Potrafi otworzyć drzwi zamknięte na klamkę
• Buduje wieżę z 7 klocków,
• Rysuje z dużym zacięciem długopisami, kredkami, flamastrami

Rozwój intelektualny


• Ogląda książeczki, przewraca strony
• Mówi o sobie po imieniu,
• Pokazuje 5 części ciała
• Słucha krótkich opowiadań
• Zwierzątka kojarzy z głosem przez nie wydawanym,
• Pokazuje obrazki i potrafi je nazwać,
• Rozumie zdania,
• Tworzy 2/4 wyrazowe zdania
• Potrafi powtórzyć parę słów piosenki
• Używa ok. 50 słów, (2,5) = 2000
• Zadaje pytania – co to?
• Zabawy tematyczne
• Używa słów ja i moje
• Pojawia się poczucie humoru
• Pokazuje emocje
• Zaczyna się interesować, w co jest ubierany
• Bawi się chwilę zabawkami
• Zaczyna nadawać imiona zabawkom
• Powtarza słowa
• Używa czasowników
• Stale mówi
• Pcha lub ciągnie zabawki

Sen
Większość dzieci sypia ok. 14 godzin na dobę. Często śpią jeszcze w ciągu dnia, ale po ukończeniu 2 roku życia cześć dzieci rezygnuje z popołudniowej drzemki. Kładzenie dwulatka może być Nielaba wyzwaniem. To wiek rytuałów. Dziecko koniecznie chce jeszcze pić, jeść, poczytać, przytulić się. Jeżeli wczoraj do łóżka zabrało misia i lalkę dzisiaj tez chce. Jeśli pozwolimy mu zabrać kolejną przytulankę, możemy być pewni, że następnego wieczoru znów poprosi o ten sam zestaw do spania. Zdarza się , że dzieci budzą się zapłakane lub przerażone to wina sennych koszmarów , które pojawiają się w tym wieku.

Jedzenie
W tym wieku apetyt jest zmienny. Dzieci chcą często samodzielnie jeść i pić. Jednocześnie zaczynają mieć wyrobiona opinie na temat, jakie rzeczy im smakują , a jakie nie, jak również ważne staje się pora, o której podje się dane potrawy, np. szyneczkę je tylko na kolację. Dziecko nadal powinno jeść 5-6 małych posiłków w ciągu dnia. Jedzenie powinno być podzielona na niewielkie porcje, łatwe do wzięcia w paluszki bądź na łyżeczkę. Warto zadbać żeby dania były kolorowe, różnorodne smakowo i wizualnie.

http://www.babyboom.pl

Bezpośredni odnośnik Dodaj komentarz

Next page »

Follow

Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.